Na mijn heel erg druk schooljaar wou ik mezelf passend verwennen. In mijn stoffenkast (euhm, kamer) heb ik al 4 jaar 2 meter prachtige ivoorkleurige noppenzijde van een stockverkoop van Véronique Branquihno liggen. Zo jammer dat ze ermee opgehouden is, haar stockverkopen waren legendarisch (en binnen het budget!)

Na 4 jaar vond ik het perfecte doel voor deze mooie zijde: een kimonokamerjas. Zo’n badstoffen badjas is praktisch, maar schoon is anders!

Op een zaterdagmiddag en een zondagnamiddag,
[waarop de conversatie als volgt ging:
“Moet ge nog veel stikken, ik zou graag de koers zien”
“Bijna klaar, nog een half uurke”
“Alé, ik dacht nog 5 minuten ofzo!”, aldus mijn vader.], was het patroon overgenomen van een badstoffen badjas van H&M die ik hier nog had liggen (minus de rimpelstroken), was de stof geknipt en stak de kimonojas in elkaar. Om helemaal de romantische toer op te gaan besloot ik om aan mouwen en zoom een kanten bandje te zetten. In de linkerzijnaad stikte ik ook een zak. Praktisch zijn heeft zo ook z’n nut! De naden deed ik met een Engelse naad. Mijn overlock en ikzelf bevonden ons niet op dezelfde plek en , geef toe, bij fijne stofjes is zo’n Engelse naad toch schoonst!

Missie zelfverwennerij volbracht!